little kitty's profileA lonely girLPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 16

    รักแท้ ห รื อ แ ค่ เ ห ง า ? ? ?



    หลายครั้งที่เกิดคำถามว่าตอนนี้ฉันเป็นสุขจริงหรือเปล่า
    เมื่อคนมาถามเรื่องราวระหว่างเราได้แต่ตอบไปว่าดี
    แต่ลึกๆไม่แน่ใจเหมือนกัน ภาพที่เห็นดูผูกพันธ์
    ที่คนนอกมองกันว่าดี ชื่นชมกันว่าดี
    แต่ใจยังเต็มไปด้วยคำถาม

    เธอมองฉันเป็นตัวจริงที่หากันมานาน
    หรือคบฉันหนีความเดียวดาย แค่มีกันไว้เผื่อเหงา
    ไว้เผื่อได้โทรหา เผื่อไม่มีอะไรให้ทำ
    เธอมองฉันมาเติมเต็มอีกครึ่งในใจ
    หรือแค่คบไว้ไปวันๆ อยากให้เธอลองมองหน้ากัน
    บอกให้แน่ใจ เธอตีความคำว่ารักไว้ยังไง

    บ่อยครั้งนะฉันก็ยังเหงา ต่อให้เรานั้นยังจับมือเหมือนเก่า
    แต่เนิ่นนานยิ่งเหมือนคุยกันไปไม่ได้ยาวเธอก็เบื่อที่จะฟัง
    แต่ลึกๆมันก็มีน้อยใจ และฉันนั้นไม่เข้าใจกับคำว่ารักที่ให้กัน
    รักนั้นคืออะไร เหตุใดภายในใจยังอ้างว้าง


    เธอมองฉันมาเติมเต็มอีกครึ่งในใจ
    หรือแค่คบไว้ไปวันๆ อยากให้เธอลองมองหน้ากัน
    บอกให้แน่ใจ
     
     เ ธ อ ตี ค ว า ม คำ  ว่ า รั ก ไ ว้ ยั ง ไ ง
     
     

    อารมณ์สีเทา

     
    ผ่านมาเดือนกว่าๆกับชีวิตทำงาน
     
    มันดูดเอาชีวิตส่วนตัวเราหายไป อย่างที่เราเองยังไม่ทันได้สังเกตุ
     
    รู้ตัวอีกทีเราก็ไม่มีเวลาให้กับตัวเองเลย
     
    อะไรที่เคยทำ อะไรที่ชอบทำ และอะไรที่อยากทำ
     
    มันไม่ต้องคิด เพราะมันไม่มีเวลาให้ทำ
     
    ที่ใครๆเคยบอกไว้ ว่าชีวิตตอนเรียนคือสวรรค์
     
    อยากบอกว่า มันคือความจริง
     
    แต่ไม่ได้หมายถึงว่าชีวิตทำงานคือนรกนะ
     
    มันไม่ขนาดนั้น แต่มันหนักกว่าเรียนเยอะ
     
    แต่บางทีก็สนุก บางทีก็เหนื่อย บางทีก็เศร้า
     
    บางทีมีเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับงาน ก็โยงเรื่องงานมาเกี่ยวจนได้
     
    แบบว่าคิดแล้ว เห้อ..........
     
    ชีวิตที่ได้พัก คือสวรรค์ ที่สุดแล้ว
     
    คิดถึงเพื่อน คิดถึงความเฮอา คิดถึงบ้าน คิดถึงโรงหนังใกล้ๆบ้าน คิดถึงเจเจ คิดถึงล้อเกวียน และคิดถึงอะไรอะไรอีกมากมาย ที่เคยผ่านมา ที่กำลังเป็นอยู่ และที่กำลังจะเกิดขึ้น
     
     
     
     
    May 29

    Chaos . . .

     
     
    หลายครั้งที่ชีวิตเดินมาถึงทางแยก
    มันไม่ได้ง่ายเหมือนการขับรถ
    ที่เมื่อเราขับหลงทาง เราก็สามารถกลับมาที่เดิมได้
     
    ไม่ว่าเราจะผ่านการตัดสินใจมาซักกี่ครั้งในชีวิต
    แต่เมื่อเราเดินมาเจอทางแยกอีก
    เราก็ยังคงสับสนและยากที่จะตัดสินใจ
     
    บางครั้งก็อยากให้มีคนขีดเส้นให้เราเดิน
    เพื่อที่เราจะไม่ต้องคิดหรือกังวล
    แต่เราจะมีความสุขหรือกับการเดินทางที่ไม่มีสิทธิเลือก
    ไม่มีสิทธิคิดหรือตัดสินใจอะไรเองเลย
     
    การที่เราได้คิดและเลือกเอง
    บางครั้งอาจจะถูก บางครั้งอาจจะผิด
    แต่เรายังบอกตัวเองได้ว่า เราเลือกเอง มันเป็นสิ่งที่เราเลือก
    ดังนั้น เราต้องยอมรับให้ได้ ไม่ว่าผลจะเป็นยังไงก็ตาม
     
    แต่เราจะรับได้จริงหรอ...
    ใช่ ที่บางครั้งเรานึกถึงผลที่จะตามมาอย่างรอบคอบแล้ว
    แต่เรากำหนดทุกอย่างได้จริงๆหรอ
    มันอาจมีบางอย่างเข้ามาทำให้ไม่เป็นอย่างที่คิด
    หรือบางที ถ้าเป็นอย่างที่เราคิดไว้
    เรายอมรับกับผลที่เกิดได้จริงๆหรอ
     
    เมื่อไหร่ที่ชีวิตจะถึงจุดที่ " พอดี "
    ไม่ต้องเดินไปเจอทางเลือกใดๆอีก ... เมื่อไหร่ ??
     
     
    May 16

    นาน นาน นะ นะ

     
     
    คิดไม่ถึงว่าจะได้เจอ เธอกับฉันแค่เพียงสองคน
    เหมือนโชคชะตาเล่นกลให้เรามาพบกัน
     
    ในวันที่คิดถึงเธอและเธอนั้นก็คิดถึงกัน
    ใจเธอกับฉันตรงกันในวันที่บังเอิญ
     
    ลมอะไรที่พัดพาเธอมาเจอฉัน
    วอนลมนั้นอย่าเพิ่งพัดเธอผ่านไป
    หากว่าเธอไม่รีบร้อน ก็อยู่กับฉันก่อน
    จะได้ไหม..!?
     
    อยู่กับฉันนานนานนะนะ อย่าเพิ่งรีบไปเลยนะนะ
    ใจฉันยังไม่มีธุระ ยังว่างว่างอยู่นะเธอ
    อยู่กับฉันนานนานนะนะ สบตาฉันนานนานนะนะ
    หากใจเธอไม่มีธุระก็เดินเคียงข้างกันตลอดไป
     
    ... น ะ น ะ เ ธ อ ...
    o^-^o
     
    May 02

    หลีเป๊ะ = บาง

     
     
    เมื่อสิ้นเดือนไป หลีเป๊ะ มา
    นั่งรถ นั่งเรือ นานมากกว่าจะถึง
    แต่พอถึงแล้วก้อรู้ว่า..มันคุ้มค่าที่ต้องมาไกลขนาดนี้
     
    แต่ละเกาะที่ไป ทำให้รู้สึกอิจฉาชาวบ้านแถวนี้
    เพราะมันสวยมาก..มากจิงๆ
     
    หลายๆครั้งที่เราเห็นว่า สถานที่ที่ไป ไม่สวยอย่างในรูป
    แต่ที่นี่ กลับให้ความรู้สึกแตกต่าง
    เพราะรูปที่ถ่าย ไม่สวยอย่างที่ตาเห็น
    และเรา ไม่สามารถถ่ายทอดทุกอย่างที่เห็นออกมาได้
    ..ไม่ว่าจะด้วยรูปถ่ายกี่ใบก้อตาม..
     
    ดีใจที่ได้ไปเที่ยวนะ
    แต่เสียใจที่เพื่อนๆไปไม่ครบกลุ่ม
    เพราะสถานที่ถึงจะสวยขนาดไหน
    ความสำคัญของมันก้อยังขึ้นอยู่กับคนที่ไปด้วยอยู่ดี
    แต่ยังไงมันก้อจะเป็นความทรงจำทีดีของเรา..ตลอดไป
     
    ขอบใจนะเพื่อนๆที่ทำให้ทริปนี้มันสมบูรณ์แบบ ^^
     
    อ่อ อีกอย่างที่สำคัญและห้ามลืม!!!
    พี่ไกด์ที่แสนจะใจดี พาเราดำน้ำสองวันเต็ม
    ทั้งหมดก้อแค่ดำน้ำ 11 ที่ และปีนเขาอีก 1 ลูก
    เล่นเอาแทบตายยยย ไม่เคยเหนื่อยขนาดนี้มาก่อน
     
    ขอบคุณนะคะ พี่มีความอดทนสูงมาก 55
    ขอบคุณที่สอนแมวให้ว่ายน้ำได้(บ้าง)
    และพี่ทำให้หนูรู้สึกว่า คนใต้ไม่น่ากลัวอย่างที่คิด
     
    ไว้เที่ยวทะเลไทยครบเมื่อไหร่ จะกลับไปอีกแน่นอนคะ n_n
     
    ปล. ไปอยุ่มาสามคืนสี่วัน ได้ภาษาใต้มาด้วยน้าาา
    จันเต๊ะ = สวย
    บูโระ =  ขี้เหร่
    หลีเป๊ะ = บาง  (ทำให้ได้ชื่อว่าเป็น มัลดีฟ เมืองไทยไงหละ)
    สุดท้ายคำว่า
    โต๊ะ = มิก  (หวังว่าเพือนๆคงเดาได้นะ ว่าแปลว่าไร 55 โทดทีนะ โต๊ะมิก ไม่ได้อยากล้อเลียนนะ แต่พอดีมันจำได้อ่ะ)
     
     
    April 19

    LoVe MyseLf

     
     

    เคยลองรักใครให้ใจวุ่นวาย
    เอาตัวและใจให้ไปไม่ยั้ง
    แต่ละคนก็ทำให้เจ็บซ้ำๆ
    ช้ำจนใจแทบพัง
    แต่ละครั้งก็เจอ..แต่คนที่ไม่จริงใจ

    อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกัน ไม่เปลืองหัวใจ
    อาจจะมีแค่เหงา…เหงาบ่อยๆก็คุ้นกันไป
    อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกัน มันคงไม่ตาย
    ช้ำมากไปก็พัก..

    ไม่มีใครรัก..ก็รักตัวเองให้เป็น

    March 08

    หวาน~ขม again

     

    เมื่อมองย้อนไปในวันที่เราเดินผ่านพ้นมา
      เมื่อนึกถึงวันเก่าๆ ก็เหงาได้ทุกเวลา
      ผ่านวันที่ดี ผ่านวันที่เราเคยมีน้ำตา
      เป็นช่วงที่มีความสุขมากมาย

    แต่แล้วชีวิตวันเหล่านั้นก็พ้นและจบลง
      และเหลือทิ้งไว้เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวันจางหาย

    หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร
      สุขทั้งน้ำตา
      จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
      ที่จะไม่ย้อนคืนมา อีกแล้ว

      วันที่ซึ้งใจ วันที่เสียใจ วันที่พ้นมา
      ชีวิตที่มีเธออยู่ ยังรู้สึกทุกเวลา
      จะเป็นเช่นไร สุขซาบซึ้งใจ หรือมีน้ำตา
      ฉันนั้นก็มีความสุข มากมาย

    แต่ช่วงชีวิตวันเหล่านั้นก็พ้นและจบลง
      และเหลือทิ้งไว้เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวันจางหาย

    หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร
      สุขทั้งน้ำตา
      จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
      ที่จะไม่ย้อนคืนมา อีกแล้ว

     

    แม้จะพูดจาด่ากันไปวันวัน แม้จะไม่ค่อยมีอะไรให้ทำร่วมกันซักเท่าไหร่ แต่เราก็มีความสุขนะกับกลุ่มที่เป็นแบบนี้ ขอบคุณนะที่ทำให้สี่ปีที่ผ่านมาเป็นสี่ปีที่ดีในชีวิตเรา

    คิดถึงเพื่อนจัง

    ปอลอ.....อยู่มาสี่ปี ไม่มีรูปกลุ่มกันเลย แย่หวะ

     

    February 19

    0_o

     
    จากวันนี้ก้อเหลือแค่อีก 2 อาทิตย์
    ชีวิตเด็กมหาลัย' กำลังจะหมดไป
    คิดแล้วเส้าจัง...
     
    ตั้งแต่ต้นเดือนมาก้อไม่มีเรียน
    คล้ายๆให้เราค่อยๆห่างจากเพื่อนๆ
    เพื่อที่พอถึงเวลาเราจะได้ไม่รู้สึกอะไรมาก
    แต่เรากลับยิ่งรู้สึก
     
    แป๊บเดียวก้อผ่านไป 4 ปี
    ชีวิตมหาลัยที่รู้สึกว่ายังใช้ไม่ค่อยคุ้ม
    แต่กลับไม่เหลือเวลาให้ใช้
    อนาคตที่ยังไม่แน่นอนก็ใกล้เข้ามาทุกที
    อยากใช้ชีวิตเที่ยวๆๆๆๆๆๆไปทุกที่ที่อยากไป
    แต่ดูเหมือนมันเป็นได้แค่..
    " ความคิด "
     
    เพื่อนๆเริ่มหางาน หาที่เรียน กันอย่างจริงจัง
    ต่างคนต่างมีเป้าหมาย และแยกย้ายกันไป
    ทำให้เราต้องยอมรับว่า
    การจากลามาถึงแล้วจิงๆ
     
    ** อยากเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนๆอีกเป็นการสั่งลา แต่ไม่รู้ว่าจะได้ทำรึป่าว ?
     
     
    February 01

    Do nothing in .. ปาย

     
     
    ไปอยู่ปาย 2 วัน 2 คืน
    รุ้สึกว่า
    ไม่แปลกที่ใครๆจะบอกว่า.. ชอบปาย
     
    ทั้งๆที่ ปาย เป็นแค่เมืองเล็กๆ เงียบสงบ
    ไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากเมืองอื่นๆ
    ทั้งๆที่เที่ยวแค่วันเดียวก็ทั่ว
    แต่ความรู้สึกกลับบอกว่า ไม่เพียงพอ
     
    เพราะ ปาย มีอะไรที่มากกว่านั้น
    มากกว่าแค่อักษรสามตัว
    มากกว่าที่จะเล่าได้หมด
    มากกว่า..ในความรู้สึก
     
    ตอนแรกที่เห็นคำว่า
    " Do nothing in PAI "
    งง กับคำคำนี้
    แต่พอได้อยู่ กลับรู้สึกว่า
     ใครก็ตามที่เป็นคนคิดคำจำกัดความนี้ขึ้นมา
    เป็นคนที่เก่งมากเลย
    เพราะประโยคเพียงประโยคเดียว
    กลับบอกทุกอย่างที่เป็น ' ปาย ' ได้อย่างไม่น่าเชื่อ
     
    รู้สึกหลงรักในความเรียบง่าย
    รู้สึกหลงรักในวิถีชีวิตแบบปาย
    และรู้สึก
    .. หลงรัก  ปาย ..
     
     
    ป.ล.
    แม้ใครใครจะบอกว่า
    ปายตอนนี้ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว
    ปายตอนนนี้เจริญมากเกินไปแล้ว
    แต่เราว่า
    ยังไง ปาย ก็ยังคงหลงเหลือเสน่ห์ของความเป็น ปาย อยู่
    และถ้ามีโอกาส เราจะกลับไป ปาย อีกครั้ง
     
     
    December 26

    หวาน~ขม

     
     
    เมื่อมอง ย้อนไป ในวัน ที่เรา เดินผ่าน พ้นมา
    นึกถึงวันเก่าเก่า ก็เหงาได้ทุกเวลา
    ผ่านวัน ที่ดี ผ่านวัน ที่เรา เคยมีน้ำตา
    เป็นช่วง ที่มีความสุข มากมาย

    แต่แล้ว ชีวิตวันเหล่านั้น ก็พ้นและ จบลง
    และเหลือทิ้งไว้ เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวัน จางหาย

    หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา
    จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
    ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว

    วันที่ซึ้งใจ วันที่เสียใจ วัน ที่พ้นมา
    ชีวิต ที่มีเธออยู่ ยังรู้สึก ทุกเวลา
    จะเป็นเช่นไร สุขซาบซึ้งใจ หรือมีน้ำตา
    ฉันนั้น ก็มีความสุข มากมาย

    ช่วงชีวิต วันเหล่านั้น ก็พ้น และจบลง
    และเหลือทิ้งไว้ เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวัน จางหาย

    หวาน ขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา
    จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา
    ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว..

     
    November 05

    T a L a Y

     
     
    เปิดเทอมได้อาทิตย์แรก ก้อเที่ยวเลยเรา
    ทริปการเงิน.. ปีสุดท้ายแล้วสินะ
    T________________________________T
    ตอนแรกเหมือนจะไปกันครบ
    พอถึงวันจิง ... ไปไม่ได้กันซะงั้น !!
     
    พอไปถึงก้อสวยดีนะ แต่...
    คิดถึงเสม็ดอ่ะ
    ก้อทะเลมันสวยกว่านี่หน่า ส่วนตัวกว่าด้วย
     
     
    แต่รวมๆก้อสนุกดี ได้เห็นเพื่อนๆรั่วตามๆกัน
    (ครั้งนี่เราไม่รั่วคราบบบบ)
    โดยเฉพาะจอย แม่งานของเรา สร้างวีรกรรมไว้ซะเยอะเลย
     
    แต่ก้อแอบใจหายนะ
    ก้อไม่รู้ว่าจะได้เที่ยวกันแบบนี้อีกรึเป่า ?
    แล้วก้อไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน ?
     
    ป.ล.
     ถ้าเพื่อนจัด เราไม่พลาดแน่ ขอให้บอกละกัน
    แอบซึ้งหวะ ก้อเพื่อนเริ่มจบกันแล้วนี่หน่า
    ชีวิต man man คงใกล้จบแล้วสินะ
     
    October 31

    again & again

     
     
    ในชีวิตหนึ่งเราเดินผ่านคนกี่คน
    กี่คนที่เราทักทาย
    กี่คนที่เราทำความรู้จัก
    กี่คนที่เราผูกพัน
    และกี่คนที่เราลืมไป
     
    คนเรามักชอบทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ
    แต่จะมีซักกี่คน
    ที่มองย้อนกลับไปดูว่า...
    เค้าหลงลืมเพื่อนเก่าไปแล้วกี่คน
     
    บางคนเมื่อวานอาจเป็นคนรู้จัก
    แต่วันนี้กลับกลายเป็นเพียงคนเคยรู้จัก
     
    คนเรามักขวนขวายหาบางสิ่งบางอย่าง
    และมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเราที่สุด
     
    บางที
    ถ้าเราลองมองสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวดูบ้าง
    เราอาจพบว่า..
    สิ่งที่เราตามหา มันอยุ่ใกล้แค่เอื่อม
     
    และบางที
    เมื่อเราไปถึงจุดที่เราคาดหวัง
    เราอาจพบว่า..
    จริงๆแล้วมันไม่มีอะไรอยู่เลย ก็เป็นได้
     
     
    ก่อนที่เริ่มต้นอะไรใหม่ ลองทบทวนดูรึยังว่า คุณรักษาสิ่งที่มีอยู่ได้ดีพอรึยัง !!
     
     
    ของใหม่ มันอาจจะดี เพราะมันคือของใหม่
    แต่ถ้าลองคิดดีดี
    ถ้าของเก่ามันไม่ดี เราคงไม่เก็บมันไว้หรอก จริงมั้ย??
     
     
     
     
     
     
     
     
    October 05

    งาน งาน งาน

     
     
    อาทิตย์ที่ผ่านมาสอบติดกันสี่วัน เหนื่อยโคตรรรรรร
    เล่นเอาเกือบตาย
    ก้อให้ท่องทุกวิชา วิชานึงก็น้อยที่ไหนหละ
    ไม่เข้าใจว่าจบไปจะได้อะไร ?
     
    สอบเสร็จกะจะพัก ก็ต้องทำงานต่ออีก
    เห้ออออออออ
    ทำไมทำเท่าไหร่มันก็ไม่เสร็จซักที
    ชีวิต ... อยากจะบ้า !!!
     
    แล้วเมื่อไหร่จะได้ปิดเทอมกะเค้าซีกทีเนี่ยเรา
    เดี่ยวก็ต้องเข้า NIP อีก
    โอ้ยยยยย
    ปิดเทอมหนึ่งเดือน เหลือแค่หนึ่งอาทิตย์เอง
    แงๆๆๆๆๆๆๆ
     
    September 07

    >_< '''

     
     
    เมื่อวันอังคารไปกิน pizza buffet มา
    ไปกันห้าคน พอไปถึงก็ตั้งกฎกันว่า 
     
    " ใครกินน้อยสุดจ่าย "
     
    โห!! แล้วใครหละจะยอม...
    กินกันจนท้องจะแตก
    แต่สุดท้ายเราก็ต้องยอมแพ้อยู่ดี
    ก็เล่นกินกันคนละ 10 กว่าชิ้น
    (ไม่ได้กลัวจ่ายกันนะ แต่ทนถูกเพื่อนดูถูกไม่ไหว)
    รวมแล้วกินกันไปทั้งหมด 8 ถาด
    แม่จ้าวมาก เล่นเอาร้านเค้าอาจเจ๋งได้เลยทีเดียว
     
    พอออกจากร้านก็มาลองชั่ง นน กัน
    เพื่อน นน ขึ้นกันคนละ 3-4 โลแหนะ
    ส่วนเราขึ้น 2 โล อิอิ (ยังผอมครับขอโทด)
     
     
    บทเรียนครั้งนี้สอนให้รู้ว่า
     
     " จงอดทนต่อคำดูถูก มิฉะนั้นจะท้องแตกตาย "
     
    555
     
     
    August 27

    กาลครั้งหนึ่ง"เสม็ด"

     
     
    อาทิตย์ก่อนไปเสม็ดมา
    เป็นอะไรที่..ดีจัง
    ตอนแรกนึกว่าทริปนี้จะล่มซะแล้ว
    แต่ก็สำเร็จแฮะ 
     
    ฟ้าสวย ทะเลใส ฝนไม่ตกด้วย
    แบบว่าโชคดีจัง
    รู้สึกคุ้มค่ากับการเดินทาง
    ที่จิงมันคุ้มตั้งแต่ได้ไปกะเพื่อนแล้วหละ
    ก็อยู่มา 4 ปี .. เพิ่งไปเที่ยวกันเองก็ครั้งเนี้ย !!!
     
    เกิดอะไรมากมายที่นั่น
    ทั้งสนุกทั้งบ้าบอ
    แต่ก็..ชอบนะ
    ได้ปลดปล่อย
    ได้ทำอะไรอย่างที่อยาก
    มีความสุขมากมาย
     
     
    " อยากไปเที่ยวอีกจัง "
     
    Smile
     
     
    August 07

    ใส่ใจ

     
     
    ถึงฉันไม่เคยบอกให้รู้ แต่รู้มั้ยฉันรู้สึก

    หลายครั้งในใจส่วนลึกลึก อยากให้รู้ว่าตื้นตัน

    เธอเคยว่ามันเล็กน้อย เพียงความห่วงใยให้กัน แค่เท่านั้นที่เธอมี



    ถึงแม้แค่เพียงสิ่งเล็กน้อย แต่โปรดรู้ไว้ฉันชื่นใจ

    ทุกครั้งที่เธอมีน้ำใจ อยากให้รู้ว่าตื้นตัน

    ความดีที่เธอมีมา เป็นแรงส่งมาให้กัน ให้ฉันก้าวเดินไป



    สิ่งเล็กน้อยที่เธอให้มาด้วยใจของเธอ นั่นแหละสำคัญ

    สิ่งเล็กน้อยที่เธอให้มาด้วยความเข้าใจ นั่นคือสิ่งสำคัญ

    เพราะฉันรับรู้ว่าเธอใส่ใจ...
     
     
     
     
        ปอ ลอ : "ใส่ใจ"  คำสั้นๆ  แต่ได้ใจจัง ฟังแล้วยิ้มได้ แม้ชีวิตจะไม่ได้สุขมากมายก็ตาม
     


     
    July 09

    ^^"

     
     
    ตั้งแต่เปิดเทอมมา มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะเลย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่...(ถ้าเลือกได้ ขอไม่เจอดีกว่า)
    ทั้งที่เกิดกับตัวเองและที่เกิดกับคนรอบข้าง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องมาเกิดขึ้นพร้อมๆกันด้วย
    เอาแบบให้ตายกันไปข้างงะ  ก็ได้แต่หวังว่าอีกครึ่งปีที่เหลือจะมีเรื่องน่ายินดีเข้ามาในชีวิตบ้างนะ
     
    แต่ในเรื่องแย่ๆที่เจอก็ยังมีข้อดีอยู่นะ
    เรารู้สึกว่าเราได้คิดอะไรมากขึ้น มองโลกในความเป็นจริงมากขึ้น
    ประสบการณ์ทำให้เราโตขึ้น ดูแลตัวเองได้มากขึ้น
    และที่สำคัญ มันทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
     
    เคยมีบางคนบอกว่า
    "มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหากำลังใจจากตัวเราเอง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะหาจากที่อื่น"
    ตอนนั้นฟังแล้วงงๆ แต่ก็ยิ้มไปพร้อมๆกัน แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วหละ!!
     
    ขอบคุณ..ใครก็ตามที่คิดข้อความนี้ขึ้นมา
    ขอบคุณ..ใครก็ตามที่ทำให้เราเข้าใจมันมากขึ้น
    ขอบคุณ...
    ขอบคุณ..จิงๆ
     
    June 24

    เหนื่อยใจ..

      
     
     
    กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ไปไม่ถึง
     
    เหมือนมีอะไรที่ดึง ไม่ให้เราเลือกทางใด
     
    รักคนมีเจ้าของต้องทนเก็บมันในใจ
     
    ไม่รู้จะทำอย่างไร
     
    และชีวิตจะเดินต่อไปทางไหนดี
     
    .
    .
    .
     
    ไม่รู้จะทำอย่างไร และชีวิตจะเดินต่อไปทางไหนดี ... ?
     
     
    June 18

    +_+

     
     
    ... จะรวมทุกความทรงจำที่เราทั้งสองต่างเจอ คงอยู่ภายในใจ ...
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    * ไม่ใช่อย่างที่ตาเห็น  หากแต่อย่างที่ใจรู้สึก   
     
     
    June 17

    หัวใจ หรือ สมอง

     
     
     
    คนเราใช้อะไรในการตัดสินใจ
    หัวใจหรือสมอง
    เหตุผลหรือความรู้สึก ?
     
    คงไม่ผิดถ้าเราจะใช้ทั้งสองอย่าง
    คงไม่ผิดถ้าเราเลือกที่จะทำตามใจตัวเองมากกว่า
    ทำ...อะไรก็ได้ที่ทำแล้วสบายใจ
     
    แต่บางครั้งคนเรากลับเลือกที่จะทำ เพียงเพราะว่าเป็นสิ่งที่ควรจะทำ
    ทำเพราะสังคมเห็นว่าดี
    ทั้งที่ใจจริงแล้ว เราไม่ได้อยากทำ
     
    มันคงไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร
    ถ้าเรื่องที่ทำ ไม่ทำให้ใครต้องเสียใจ
     
     
    ในบางครั้งเราพยายามคิดหาเหตุผลมากมาย
    คิดเพื่อที่จะหาทางออกให้กับตัวเอง
    แต่...
    ในหลายหลายครั้งเรากลับพบว่า 
    สิ่งที่เราคิดว่าดี สิ่งที่เราบอกตัวเองว่าควรจะทำ
    กลับเป็นสิ่งที่ใจเราไม่อยากจะทำ
     
     
     " หรือเพราะเราใช้สมองในการตัดสินใจมากเกินไป ? "
     
     
    เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องของเหตุผล
    เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องของความรู้สึก
    .
    .
    .
    แต่เราลืมไปว่า ในทุกๆเรื่องเป็นเรื่องของ
     
     " หัวใจ "
     
     
     
    ลองใช้ ใจ ในการมอง
    ลองใช้ ใจ ในการฟัง
    ลองใช้ ใจ ในการคิด
     
     
    จะได้ไม่ต้องเสียใจกับการตัดสินใจ  ที่แม้แต่ตัวเอง..ยังไม่มั่นใจ