Munchuga's profileA lonely girLPhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
April 19 LoVe MyseLfเคยลองรักใครให้ใจวุ่นวาย อยู่คนเดียวก็ดีเหมือนกัน ไม่เปลืองหัวใจ ไม่มีใครรัก..ก็รักตัวเองให้เป็น March 08 หวาน~ขม again
เมื่อมองย้อนไปในวันที่เราเดินผ่านพ้นมา แต่แล้วชีวิตวันเหล่านั้นก็พ้นและจบลง หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร วันที่ซึ้งใจ วันที่เสียใจ วันที่พ้นมา แต่ช่วงชีวิตวันเหล่านั้นก็พ้นและจบลง หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร
แม้จะพูดจาด่ากันไปวันวัน แม้จะไม่ค่อยมีอะไรให้ทำร่วมกันซักเท่าไหร่ แต่เราก็มีความสุขนะกับกลุ่มที่เป็นแบบนี้ ขอบคุณนะที่ทำให้สี่ปีที่ผ่านมาเป็นสี่ปีที่ดีในชีวิตเรา คิดถึงเพื่อนจัง ปอลอ.....อยู่มาสี่ปี ไม่มีรูปกลุ่มกันเลย แย่หวะ
February 19 0_oจากวันนี้ก้อเหลือแค่อีก 2 อาทิตย์
ชีวิตเด็กมหาลัย' กำลังจะหมดไป
คิดแล้วเส้าจัง...
ตั้งแต่ต้นเดือนมาก้อไม่มีเรียน
คล้ายๆให้เราค่อยๆห่างจากเพื่อนๆ
เพื่อที่พอถึงเวลาเราจะได้ไม่รู้สึกอะไรมาก
แต่เรากลับยิ่งรู้สึก
แป๊บเดียวก้อผ่านไป 4 ปี
ชีวิตมหาลัยที่รู้สึกว่ายังใช้ไม่ค่อยคุ้ม
แต่กลับไม่เหลือเวลาให้ใช้
อนาคตที่ยังไม่แน่นอนก็ใกล้เข้ามาทุกที
อยากใช้ชีวิตเที่ยวๆๆๆๆๆๆไปทุกที่ที่อยากไป
แต่ดูเหมือนมันเป็นได้แค่..
" ความคิด "
เพื่อนๆเริ่มหางาน หาที่เรียน กันอย่างจริงจัง
ต่างคนต่างมีเป้าหมาย และแยกย้ายกันไป
ทำให้เราต้องยอมรับว่า
การจากลามาถึงแล้วจิงๆ
** อยากเที่ยวต่างจังหวัดกับเพื่อนๆอีกเป็นการสั่งลา แต่ไม่รู้ว่าจะได้ทำรึป่าว ?
February 01 Do nothing in .. ปายไปอยู่ปาย 2 วัน 2 คืน
รุ้สึกว่า
ไม่แปลกที่ใครๆจะบอกว่า.. ชอบปาย
ทั้งๆที่ ปาย เป็นแค่เมืองเล็กๆ เงียบสงบ
ไม่ได้มีอะไรแตกต่างจากเมืองอื่นๆ
ทั้งๆที่เที่ยวแค่วันเดียวก็ทั่ว
แต่ความรู้สึกกลับบอกว่า ไม่เพียงพอ
เพราะ ปาย มีอะไรที่มากกว่านั้น
มากกว่าแค่อักษรสามตัว
มากกว่าที่จะเล่าได้หมด
มากกว่า..ในความรู้สึก
ตอนแรกที่เห็นคำว่า
" Do nothing in PAI "
งง กับคำคำนี้
แต่พอได้อยู่ กลับรู้สึกว่า
ใครก็ตามที่เป็นคนคิดคำจำกัดความนี้ขึ้นมา
เป็นคนที่เก่งมากเลย
เพราะประโยคเพียงประโยคเดียว
กลับบอกทุกอย่างที่เป็น ' ปาย ' ได้อย่างไม่น่าเชื่อ
รู้สึกหลงรักในความเรียบง่าย
รู้สึกหลงรักในวิถีชีวิตแบบปาย
และรู้สึก
.. หลงรัก ปาย ..
ป.ล.
แม้ใครใครจะบอกว่า
ปายตอนนี้ไม่เหมือนกับเมื่อก่อนแล้ว
ปายตอนนนี้เจริญมากเกินไปแล้ว
แต่เราว่า
ยังไง ปาย ก็ยังคงหลงเหลือเสน่ห์ของความเป็น ปาย อยู่
และถ้ามีโอกาส เราจะกลับไป ปาย อีกครั้ง
December 26 หวาน~ขมเมื่อมอง ย้อนไป ในวัน ที่เรา เดินผ่าน พ้นมา
นึกถึงวันเก่าเก่า ก็เหงาได้ทุกเวลา ผ่านวัน ที่ดี ผ่านวัน ที่เรา เคยมีน้ำตา เป็นช่วง ที่มีความสุข มากมาย แต่แล้ว ชีวิตวันเหล่านั้น ก็พ้นและ จบลง และเหลือทิ้งไว้ เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวัน จางหาย หวานขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว วันที่ซึ้งใจ วันที่เสียใจ วัน ที่พ้นมา ชีวิต ที่มีเธออยู่ ยังรู้สึก ทุกเวลา จะเป็นเช่นไร สุขซาบซึ้งใจ หรือมีน้ำตา ฉันนั้น ก็มีความสุข มากมาย ช่วงชีวิต วันเหล่านั้น ก็พ้น และจบลง และเหลือทิ้งไว้ เพียงฝุ่นผง ที่เฝ้ารอวัน จางหาย หวาน ขม ระคนกันไป คิดถึงทีไร สุข ทั้งน้ำตา จากนี้ เหลือเพียงอดีต ของกาลเวลา ที่จะไม่ย้อน คืนมา อีกแล้ว.. November 05 T a L a Yเปิดเทอมได้อาทิตย์แรก ก้อเที่ยวเลยเรา
ทริปการเงิน.. ปีสุดท้ายแล้วสินะ
T________________________________T
ตอนแรกเหมือนจะไปกันครบ
พอถึงวันจิง ... ไปไม่ได้กันซะงั้น !!
พอไปถึงก้อสวยดีนะ แต่...
คิดถึงเสม็ดอ่ะ
ก้อทะเลมันสวยกว่านี่หน่า ส่วนตัวกว่าด้วย
แต่รวมๆก้อสนุกดี ได้เห็นเพื่อนๆรั่วตามๆกัน
(ครั้งนี่เราไม่รั่วคราบบบบ)
โดยเฉพาะจอย แม่งานของเรา สร้างวีรกรรมไว้ซะเยอะเลย
แต่ก้อแอบใจหายนะ
ก้อไม่รู้ว่าจะได้เที่ยวกันแบบนี้อีกรึเป่า ?
แล้วก้อไม่รู้ว่าอีกนานแค่ไหน ?
ป.ล.
ถ้าเพื่อนจัด เราไม่พลาดแน่ ขอให้บอกละกัน
แอบซึ้งหวะ ก้อเพื่อนเริ่มจบกันแล้วนี่หน่า
ชีวิต man man คงใกล้จบแล้วสินะ
October 31 again & againในชีวิตหนึ่งเราเดินผ่านคนกี่คน
กี่คนที่เราทักทาย
กี่คนที่เราทำความรู้จัก
กี่คนที่เราผูกพัน
และกี่คนที่เราลืมไป
คนเรามักชอบทำความรู้จักกับเพื่อนใหม่ๆ
แต่จะมีซักกี่คน
ที่มองย้อนกลับไปดูว่า...
เค้าหลงลืมเพื่อนเก่าไปแล้วกี่คน
บางคนเมื่อวานอาจเป็นคนรู้จัก
แต่วันนี้กลับกลายเป็นเพียงคนเคยรู้จัก
คนเรามักขวนขวายหาบางสิ่งบางอย่าง
และมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวเราที่สุด
บางที
ถ้าเราลองมองสิ่งที่อยู่ใกล้ตัวดูบ้าง
เราอาจพบว่า..
สิ่งที่เราตามหา มันอยุ่ใกล้แค่เอื่อม
และบางที
เมื่อเราไปถึงจุดที่เราคาดหวัง
เราอาจพบว่า..
จริงๆแล้วมันไม่มีอะไรอยู่เลย ก็เป็นได้
ก่อนที่เริ่มต้นอะไรใหม่ ลองทบทวนดูรึยังว่า คุณรักษาสิ่งที่มีอยู่ได้ดีพอรึยัง !!
ของใหม่ มันอาจจะดี เพราะมันคือของใหม่
แต่ถ้าลองคิดดีดี
ถ้าของเก่ามันไม่ดี เราคงไม่เก็บมันไว้หรอก จริงมั้ย??
October 05 งาน งาน งานอาทิตย์ที่ผ่านมาสอบติดกันสี่วัน เหนื่อยโคตรรรรรร
เล่นเอาเกือบตาย
ก้อให้ท่องทุกวิชา วิชานึงก็น้อยที่ไหนหละ
ไม่เข้าใจว่าจบไปจะได้อะไร ?
สอบเสร็จกะจะพัก ก็ต้องทำงานต่ออีก
เห้ออออออออ
ทำไมทำเท่าไหร่มันก็ไม่เสร็จซักที
ชีวิต ... อยากจะบ้า !!!
แล้วเมื่อไหร่จะได้ปิดเทอมกะเค้าซีกทีเนี่ยเรา
เดี่ยวก็ต้องเข้า NIP อีก
โอ้ยยยยย
ปิดเทอมหนึ่งเดือน เหลือแค่หนึ่งอาทิตย์เอง
แงๆๆๆๆๆๆๆ
September 07 >_< '''เมื่อวันอังคารไปกิน pizza buffet มา
ไปกันห้าคน พอไปถึงก็ตั้งกฎกันว่า
" ใครกินน้อยสุดจ่าย "
โห!! แล้วใครหละจะยอม...
กินกันจนท้องจะแตก
แต่สุดท้ายเราก็ต้องยอมแพ้อยู่ดี
ก็เล่นกินกันคนละ 10 กว่าชิ้น
(ไม่ได้กลัวจ่ายกันนะ แต่ทนถูกเพื่อนดูถูกไม่ไหว)
รวมแล้วกินกันไปทั้งหมด 8 ถาด
แม่จ้าวมาก เล่นเอาร้านเค้าอาจเจ๋งได้เลยทีเดียว
พอออกจากร้านก็มาลองชั่ง นน กัน
เพื่อน นน ขึ้นกันคนละ 3-4 โลแหนะ
ส่วนเราขึ้น 2 โล อิอิ (ยังผอมครับขอโทด)
บทเรียนครั้งนี้สอนให้รู้ว่า
" จงอดทนต่อคำดูถูก มิฉะนั้นจะท้องแตกตาย "
555
August 27 กาลครั้งหนึ่ง"เสม็ด"อาทิตย์ก่อนไปเสม็ดมา
เป็นอะไรที่..ดีจัง
ตอนแรกนึกว่าทริปนี้จะล่มซะแล้ว
แต่ก็สำเร็จแฮะ
ฟ้าสวย ทะเลใส ฝนไม่ตกด้วย
แบบว่าโชคดีจัง
รู้สึกคุ้มค่ากับการเดินทาง
ที่จิงมันคุ้มตั้งแต่ได้ไปกะเพื่อนแล้วหละ
ก็อยู่มา 4 ปี .. เพิ่งไปเที่ยวกันเองก็ครั้งเนี้ย !!!
เกิดอะไรมากมายที่นั่น
ทั้งสนุกทั้งบ้าบอ
แต่ก็..ชอบนะ
ได้ปลดปล่อย
ได้ทำอะไรอย่างที่อยาก
มีความสุขมากมาย
" อยากไปเที่ยวอีกจัง "
 August 07 ใส่ใจถึงฉันไม่เคยบอกให้รู้ แต่รู้มั้ยฉันรู้สึก
หลายครั้งในใจส่วนลึกลึก อยากให้รู้ว่าตื้นตัน เธอเคยว่ามันเล็กน้อย เพียงความห่วงใยให้กัน แค่เท่านั้นที่เธอมี ถึงแม้แค่เพียงสิ่งเล็กน้อย แต่โปรดรู้ไว้ฉันชื่นใจ ทุกครั้งที่เธอมีน้ำใจ อยากให้รู้ว่าตื้นตัน ความดีที่เธอมีมา เป็นแรงส่งมาให้กัน ให้ฉันก้าวเดินไป สิ่งเล็กน้อยที่เธอให้มาด้วยใจของเธอ นั่นแหละสำคัญ สิ่งเล็กน้อยที่เธอให้มาด้วยความเข้าใจ นั่นคือสิ่งสำคัญ เพราะฉันรับรู้ว่าเธอใส่ใจ... ปอ ลอ : "ใส่ใจ" คำสั้นๆ แต่ได้ใจจัง ฟังแล้วยิ้มได้ แม้ชีวิตจะไม่ได้สุขมากมายก็ตาม
July 09 ^^"ตั้งแต่เปิดเทอมมา มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะเลย แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องที่...(ถ้าเลือกได้ ขอไม่เจอดีกว่า)
ทั้งที่เกิดกับตัวเองและที่เกิดกับคนรอบข้าง ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมต้องมาเกิดขึ้นพร้อมๆกันด้วย
เอาแบบให้ตายกันไปข้างงะ ก็ได้แต่หวังว่าอีกครึ่งปีที่เหลือจะมีเรื่องน่ายินดีเข้ามาในชีวิตบ้างนะ
แต่ในเรื่องแย่ๆที่เจอก็ยังมีข้อดีอยู่นะ
เรารู้สึกว่าเราได้คิดอะไรมากขึ้น มองโลกในความเป็นจริงมากขึ้น
ประสบการณ์ทำให้เราโตขึ้น ดูแลตัวเองได้มากขึ้น
และที่สำคัญ มันทำให้เราเข้มแข็งขึ้น
เคยมีบางคนบอกว่า
"มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหากำลังใจจากตัวเราเอง แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ที่จะหาจากที่อื่น"
ตอนนั้นฟังแล้วงงๆ แต่ก็ยิ้มไปพร้อมๆกัน แต่ตอนนี้เข้าใจแล้วหละ!!
ขอบคุณ..ใครก็ตามที่คิดข้อความนี้ขึ้นมา
ขอบคุณ..ใครก็ตามที่ทำให้เราเข้าใจมันมากขึ้น
ขอบคุณ...
ขอบคุณ..จิงๆ
June 24 เหนื่อยใจ..กลับตัวก็ไม่ได้ ให้เดินต่อไปก็ไปไม่ถึง
เหมือนมีอะไรที่ดึง ไม่ให้เราเลือกทางใด
รักคนมีเจ้าของต้องทนเก็บมันในใจ
ไม่รู้จะทำอย่างไร
และชีวิตจะเดินต่อไปทางไหนดี
.
.
.
ไม่รู้จะทำอย่างไร และชีวิตจะเดินต่อไปทางไหนดี ... ? June 18 +_+... จะรวมทุกความทรงจำที่เราทั้งสองต่างเจอ คงอยู่ภายในใจ ...
* ไม่ใช่อย่างที่ตาเห็น หากแต่อย่างที่ใจรู้สึก
June 17 หัวใจ หรือ สมองคนเราใช้อะไรในการตัดสินใจ
หัวใจหรือสมอง
เหตุผลหรือความรู้สึก ?
คงไม่ผิดถ้าเราจะใช้ทั้งสองอย่าง
คงไม่ผิดถ้าเราเลือกที่จะทำตามใจตัวเองมากกว่า
ทำ...อะไรก็ได้ที่ทำแล้วสบายใจ
แต่บางครั้งคนเรากลับเลือกที่จะทำ เพียงเพราะว่าเป็นสิ่งที่ควรจะทำ
ทำเพราะสังคมเห็นว่าดี
ทั้งที่ใจจริงแล้ว เราไม่ได้อยากทำ
มันคงไม่ใช่เรื่องร้ายแรงอะไร
ถ้าเรื่องที่ทำ ไม่ทำให้ใครต้องเสียใจ
ในบางครั้งเราพยายามคิดหาเหตุผลมากมาย
คิดเพื่อที่จะหาทางออกให้กับตัวเอง
แต่...
ในหลายหลายครั้งเรากลับพบว่า
สิ่งที่เราคิดว่าดี สิ่งที่เราบอกตัวเองว่าควรจะทำ
กลับเป็นสิ่งที่ใจเราไม่อยากจะทำ
" หรือเพราะเราใช้สมองในการตัดสินใจมากเกินไป ? "
เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องของเหตุผล
เรื่องบางเรื่องเป็นเรื่องของความรู้สึก
.
.
.
แต่เราลืมไปว่า ในทุกๆเรื่องเป็นเรื่องของ
" หัวใจ "
ลองใช้ ใจ ในการมอง
ลองใช้ ใจ ในการฟัง
ลองใช้ ใจ ในการคิด
จะได้ไม่ต้องเสียใจกับการตัดสินใจ ที่แม้แต่ตัวเอง..ยังไม่มั่นใจ
June 09 Do U believe in DesTiNyเหม่อมองบนฟ้าไกล จ้องมองด้วยความสงสัย
ว่าใครกันนะใคร ที่พาให้เธอเดินหลงทางมาเจอกับฉัน มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุจริงๆ ที่เราเจอกัน จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่ โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย ฉันขอได้ไหม เมื่อก่อนลมหายใจ ก็คิดว่าเป็นของฉัน แต่พอได้พบเธอ เพิ่งรู้จริงๆ ลมหายใจคือเธอเท่านั้น มีคนเป็นล้านคน ช่างไร้เหตุผลจริงๆ ที่เราเจอกัน จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่ โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย ฉันขอได้ไหม ีคนมีอีกเป็นล้านคน ไม่มีเหตุผล ที่เธอต้องเลือกฉัน" จากเป็นคนที่ไม่เชื่ออะไร สุดท้ายก็ได้แต่ถามตัวเองอีกครั้ง ตกลงคือพรหมลิขิตใช่ไหม ที่เขียนให้เป็นอย่างนั้น ตกลงให้เรารักกันใช่มั้ย อย่างนั้นขอได้ หรือไม่ โปรดอย่าทำให้เราพลัดพราก ให้เรารักกัน เนิ่นนานถึงจนวันตาย ฉันขอได้ไหม |
|
|
